***

ყველაფრით დაღლილს თუ კი ოდესმე

სანატრელად დამრჩება სიკვდილი

მინდა იმწამსვე მოვკვდე…

და ჩემი ფერფლი გაიფანტოს ქარების ქროლვაში

რომ იგი მოეფინოს მთელს დედამიწას

მოხვდეს იქ სადაც ყოფნაზე, რის ნახვაზეც ყოველთვის ვოცნებობდი,

ყოველთვის მინდოდა და ყოველთვის მტანჯავდა მიუწვდომლობის სურვილი,,

სურვილი რომელიც ჰგავს ბავშვის ახირებას

რომ მას უნდა კანფეტი.

მინდა, ჩემი ფერფლის თუნდაც მცირე ნაწილი მოხვდეს

ზღვებში, მთებში, კლდეებზე

და მე ვიგრძნობ, ვიგრძნობ რა კარგია სიკვდილი,

რადგან რისიც საერთოდ მჯერა ეს სულის უკვდავებაა,

მისი მარადიული სიცოცხლეა…

არა აქვს მნიშვნელობა სად იცოცხლებს,

მთავარია რომ იცოცხლებს,

ან უფრო სწორად იარსებებს ქარებთან ერთად

და იქნება თავისუფალი ამ ფიტულისგან რასაც ხორცი ჰქვია

რომელსაც შია, სწყურია, აწუხებს ვნებათა მოჭარბება,

შურს, სძულს, ზოგჯერ სწუხს,

ან საერთოდ დუმს,

რადგან უბრალოდ არა აქვს სათქმელი

 

…ამ ცხოვრებისგან დაღლილს,

თუკი ოდესმე სანატრელად დამრჩება სიკვდილი

მინდა იმწამსვე მოვკვდე…

ბარნოვი

Advertisements

დატოვე კომენტარი

Filed under Uncategorized

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s