* * *

წვიმის წვეთებივით წვეთავს სისხლი ჩემი გადახსნილი მაჯებიდან

აღარც ოცნებებია, აღარც ფიქრები, აღარც პროტესტი ამ სამყაროზე…

ყველაფერი სულ ერთია… ეს შეგრძნებაა სიმაღლიდან დაშვების…

სიგიჟის ზღვარია…

თითქოს მკვდარიაო და თითქოს ცოცხალი იძახიან ჩემზე ისინი…

გულისწამღები სიჩუმეა ტრიალ მინდორში სადაც მარტო ერთი ხე დგას და მე ვარ იმ ხის ძირში

და ამ სიჩუმეში მე მარტო ვარ…

შორს ვარ ყველა არსებული სამყაროსგან…

შორს ვარ ყველაფრისგან რაც ასე მძაგდა, არა კი არ მძაგდა – მეზიზღებოდა…

ეს გულია, დედამიწის კარიბჭეა..

განზომილებათა კავშირი, სადაც თავს იყრის ყველა და ყველაფერი,

სანამ უსასრულობში და მარადიულობაში ჩაიძირება,

ერთმანეთს ხვდებიან ძველი მტრები, მეგობრები..

მოღალატე და ერთგული მეუღლეები…

მეზობლები…

აქ ხვდება ყველა ის ადამიანი ყველა იმ ადამიანს

ვისაც იცნობდა მთელი ცხოვრების განმავლობაში…

არც ბოდიშია, არც ჩახუტება, ან მსგავსი ადამიანური ინსტიქტური არაგულწრფელობა,

აქაა ორი ადამიანის, ორი მოაზროვნის თავისი არსითა და ფუნქციით

ორი ინდივიდის…

უბრალოდ ორის.. აზრიანი დუმილი, რომლითაც ხდება დაშორება

და იწყება გადასხვაფერება…გადაფერადება…

და თუ გაფერადებაა – იყოს ლურჯად…

 

ბარნოვი

Advertisements

დატოვე კომენტარი

Filed under Uncategorized

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s