………

შენზე ვფიქრობდი და მოხვედი…
მოხვედი არსაიდან…
ძილს მიტეხავ იცი და მაინც მოდიხარ
მერე ისევ წახვალ…
იცი, რომ მტკივა მაგრამ მაინც მიდიხარ…
იცი, რომ სული მეხუთება აქ 
და მაინც მთხოვ დავრჩე…
როცა გეკითხები რატომ???
მპასუხობ რომ ყველაფერს თავის მიზეზი აქვს….
შენ ხომ წახვედი
რატომ არ შეიძლება მეც წამოვიდე???
მპასუხობ, რომ ეს იყო ყველაზე დიდი
შეცდომა…
შენ იცი რომ სუიციდზე ფიქრი ამეკვიატა და 
უფრო ხშირად მოდიხარ…
შენს ლურჯ თვალების მიღმა სამყაროში ვხედავ რომ გეშინია…
სულს ვაწვალებ ტყუილად…
ხორციც ამაოდ მოვაცდინე…
არ ჯობია დამთავრდეს ეს მასკარადი?…
მოვიხსნი ყველაა ნიღაბს
და დავჩები არარაობა…
 
შენ მიდიხარ კვლავ…
მაგრამ ბოლოს ტრიალდები… და მეუბნები
მერე ოცნება?
მერე მთები?
მერე შემოდგომის ფოთოლცვენა?
მერე მაისს ლურჯ ცაზე მერცხლების ხმაურიანი გადაფრენა?
მერე თბილი ოქტობერი? (ფერადი)
მერე ნოემბრის წვიმა…
მერე…
მერე…
მერე..
მერე ისევ თავიდან ღრმად ვისუნთქავ ცხოვრებას…
და სპექტაკლის გრძელდებაა…
ბარნოვი
Advertisements

დატოვე კომენტარი

Filed under Uncategorized

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s