საა, მოთოვა

საა, მოთოვა…

აი, ის პირველი თოვლია, რომ გწერ ხოლმე…

არ დადებს ვიცი…

არ გამოსცემს იმ ხმას, შენ რომ უცნაური სახელი დაარქვი

არ იქნება პირველ თოვლზე პირველი ნაფეხურები,

მაგრამ მაინც მიხარია

სრულიად რუტინაში ვიყავი ჩართული სამსახურში და უცებ ფანჯრისკენ გამექცა თვალი…

და თოვს-მეთქი იმხელა ვიყვირე თვითონ მე გამიკვირდა

ეს უკვე ზამთარია. კიდევ ახალი ზამთარი

ვსუნთქავთ..

მიუხდავად ყველაფრისა, ის მაინც მოვიდა…

ზამთარში რომ აღარ მოთოვს,

მაშინ შეწყვეტს სული სუნთქვას…

ეგრე მგონია მე..

გადავრჩით…

მიყვარს რამოდენიმე ადამიანი სამყაროში და ვიცი რომ ეხლა ყველას მშვიდად ძინავს…

სუნთქვის ხმაც კი ჩამესმა…

ზოგს, ხშირი აჩქარებული სუნთქვა აქვს..

ზოგი, უცნაურ ხმებს გამოსცემს..

მაგრამ ყველა სუნთქავს…

ერთი სეზონი რომ გვქონდეს, ალბათ რა უბედურება იქნებოდა…

ახლა ზუსტად ვიცი რომ წელიწადში ოთხჯერ გამიხარდება…

საა, შენთანაც თოვს…

შენს სივრცეებს რომ წარმოვიდგენ თეთრს,

კვამლს სახურავებიდან…

ვფიქრობ, ავიღო თავზე ხელი და დაგადგე…

უკითხავად და უთქმელად…

გარეთ პირველი თოვლია

მშვიდი და უცერემონიო…

ბარნოვი

Advertisements

დატოვე კომენტარი

Filed under Uncategorized

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s