Memorably

მდინარეში, სადაც ბავშობაში ვბნაობდი,ალაგ-ალაგ ნაგავი ეყარა,

ზაფხულობით,ზოგჯერ მდინარეს მძაფრი სუნი ჰქონდა,

მაშინ ვერ ვხვდებოდი, რომ ამას სიმყრალე ერქვა.

ზოგჯერ მდინარეში მკვდარი თევზები ეყარა.

ზამთრობით, იგივე,ოღონდ ადიდებული,თავმოყვარე მდინარის ხმა მაღვიძებდა

სულ მიკვირდა რადგან,საკმად შორს იყო იმ ოთახიდან სადაც მე მეძინა.

ოთახში, სადაც მეძინა, ზამთარში ვაშლის სუნი იდგა…

კედელზე კი არ ეკიდა გადიდებული შავ-თეთრი ფოტო.

სულ მახარებდა ეს ფაქტი, რადგან ყველა სხვა სახლში ეკიდა

გადიდებული, მტვრიანი, შავ-თთრი ფოტო

საიდანაც საშიში მოხუცები იყურებოდნენ…

მტვრიანი გზის პირას ვცხოვრობდი,

მანქანის ყველა ავლა-ჩავლაზე, ეზო მტვრით ივსებოდა და სახლი ზანზარებდა

სოფელში, სადაც ბავშობა გავატარე, თანმიმდევრულად იხოცებოდნენ ადამიანები.

მე, რატომღაც ყველა მტკიოდა ვინც კვდებოდა

ისე მიდიოდნენ,თითქოს ოთახში ბევრი წელი გეკიდოს ნახატი,ბევრი სახეები ხატია ნახატზე

თვალია მიეჩვეული,ყველა სახე მეხსიერებაში გაქვს გამჯდარი იმდენად, რომ შეგიძლია ასლი შენვე დახატო…

ერთდილაობით ნახატიდან სახეებმა ქრობა დაიწყო…

რთული ასატანი იყო…

კომპოზიცია ირღვეოდა…

თუმცა ტკივილს სახელი ერთ კონკრეტულ დღეს დაერქვა…

…….არც ისე საშიში იყო ოთახში დაკიდებული გადიდებული “ფერადი” ფოტო…

მე ერთ სოფელში ვცხოვრობდი…

იქ ბინძური მდინარე ჩამოდიოდა…

………………………………………………………………………..

შობას გილოცავ ბე…

ბარნოვი

.

Advertisements

დატოვე კომენტარი

Filed under Uncategorized

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s