Blog Archives

……..

როცა ყველაფერი არც ისე კარგად არის,

მოდი, პირდაპირ ვთქვათ,რომ ყველაფერი ძალიან ცუდადაა

როცა ცა მიწას დაუახლოვდა,

როცა ძვლებს,როგორც ძველადნაპრალები გაუჩნდაგაუფართოვდა.

როცა ციდან ყოველ ნაბიჯზე მკვდარი ჩიტები ცვივა

ცრემლი ვერ მოძებნა და მხოლოდ ღრიალი.

მხოლოდ ღრიალი,  სამყაროს გასაგონად..

თვალების დახუჭვა და წარმოდგენა,

როგორ იხსნება ვენები 

და როგორ მოდის თანმიმდევრული სიმშვიდე,

როცა სისხლი მზადაა ჯებირებიდან გადმოვიდეს..

როგორ ჩნდებიან მიკროსკოპული იმედები და 

შემდეგ როგორ კვდებიან შენივე თვალწინ

დროროცა უბრალოდ არ შემიძლია,

არ შემიძლია,

არ შემიძლია სუნთქვა

თქვენ კი მხოლოდ ის თქვით,რომ ვერ შევეგუე,

რომ ვერ ავიტანე!

თქვით, რომ არ მეყო ძალა

თქვით, რომ არ მინდოდა და წავედი….

ოღონდ, ნუ იტყვით, რომ გენეტიკური იყო!!!

……………

და დღეები,თანმიმდევრული სიმშვიდის მოლოდინში

ცვლიან ერთმანეთს

ბარნოვი

Advertisements

დატოვე კომენტარი

ივნისი 11, 2014 · 12:19 AM

* * *

ზაფხულში სიმშრალისაგან დამსკდარ მიწასავით

ნაპრალები გაუჩნდა ძვლებს,

მალები მტკაველით დაშორდა ერთმანეთს,

ლურჯ ცაზე ხმაურის გარეშე გადაიფრინეს ყვავებმა

ჩრდილები გაჩნდა მიწაზე

………………………………

სულის ვნება კანის უჯრედების გავლით

ჩასვლა სიღრმემდე…

სულის იქით სიცარიელე

…და სიმშვიდე როცა ჩემს სივრცეში არსებობ…

 

ბარნოვი

დატოვე კომენტარი

აპრილი 12, 2013 · 10:33 PM

* * *

დე, ხმაში გეტყობა როგორ გიკვირს როცა ვიცინი

დე, მაპატიე ეს სიმწრის სიცილია.

მთელი სამყარო მეზიზღება და შენთვის რო ვცხოვრობ, ცოტა მეშინია,

რა დამემართა?

შევიცვალე..

შენ ვერ ხვდები როგორ სულერთია

ყველა სულიერი და უსულო საგნები…

და ეს აპათია უკვე სიგიჟა

და შენ თუ მაპატიებ, სხვა რა დამრჩენია

ფრთები მოვითხოვო…

სული გაძაღლდა და ყეფით დაღლილი ვარ,

ყეფას ყმული მირჩევნია…

დე, თურმე არც იმდენი შემძლებია,

შენ რომ გაგიფრთხილდე მარტის იასავით

ყინვით გადაგღალე ვერც კი განუგეშებ,

რადგან, მეტი მართლა აღარ შემიძლია…

 

ბარნოვი

დატოვე კომენტარი

თებერვალი 15, 2013 · 5:50 PM

* * *

…ყველა ცის კიბე დალპა და დაიშალა…

ცამდე ასასვლელი კარიც ამოიქოლა…

შენ იმ კარის მიღმა დარჩი,

შენ სხვა სამყაროში ხარ..

არც სული მომიკითხო და არც სხეული

ორივე ერთმანეთს თხოვს სასიკვდილო წამალს,

ორივე ჯიუტად მალავს,

ამ ორის შემყურე ვიტანჯები…

სიხარულამდე მტკივა და ტკივილამდე მიხარია

ორივეს ამგვარი ამპარტავნება..

ორივე ერთი მეთოდით ვზარდე…

 

..ამ სიჩუმეში მიწა იძრა.. პირამდე გაიხსნა

და ამიტანა შავი მასა.

ამ დროს ციდან არ მომესმა არანაერი ხმა,

მხოლოდ საკუთარმა საღმა აზრმა,

როგორც ინკვიზიციის პერიოდში

ცეცხლზე დაწვა ეს ამპარტავნება და ეგოიზმი

და ცეცხლის ალებმა გაანათეს ჩამქრალ თვალებში.

კუთხეში იცინოდნენ და ხარხარებდნენ და იძახდნენ, რომ

„თავი მოკლა“

მკვდარმა თავის ქალებმა დაფარა მიწა,

საფეთქელში გაჩენილი ნახვრეტებიდან

მზე უმისამართოდ ფენდა სხივებით რაღაც გაუგებარ სინათლეს..

..როგორ სიამოვნებით ჩავეხუტებოდი დედამიწას..

ხელებს ვშლი

ზაფხულში რომ სითბო მოვა ისე მოვიდა საიდანღაც სიჩუმე…

..ვიღაცამ ჩამანაცვლა სამყაროში..

თურმე სხეულის გარეშე ტკივილი რა ძნელი ასატანი ყოფილა

როცა არაფერია აწონასწორებს…

ერთხელ გამოვიხედე უკან და ისეთი მშვიდი მეჩვენა ეს დედამიწა..

ამ გულისწყვეტას გადავიტან…

 

ჭაობიც მშვიდია

გითრევს მანამ, სანამ უკანასკნელ სუნთქვას არ ამოგართმევს.

მანამ, სანამ გაიფიქრებს რომ ფრთებია ცხონება.

სანამ წყლამდე არ მოგიღებს ბოლოს ის რაც შენშია

რაც შენ ხარ..

 

ზაფხულში რომ სითბო მოვა ისე მოვიდა საიდანღაც

..სიჩუმე…

და ცეცხლის ალებმა გაანათეს ჩამქრალ თვალებში.

 

ბარნოვი

დატოვე კომენტარი

იანვარი 30, 2013 · 1:51 AM

ამას გაჩუქებ შენ…

დატოვე კომენტარი

იანვარი 30, 2013 · 1:24 AM

….შენი ერთი ამოსუნთქვა დამაკლდება

შენი ერთი ღიმილი…

დატოვე კომენტარი

იანვარი 26, 2013 · 2:18 AM

სამას სამოცი გრადუსით შემომოტრიალე თავი ჩემივე თავის მხარეს

სარკეში ჩამახედე…

უბრალოდ ყურადღებას არ ვაქცევ მე მას

გამიკვირდა… დაგიჯერე…

არაფერი…

ეს 

ისე…

 

ბარნოვი

დატოვე კომენტარი

იანვარი 25, 2013 · 1:26 AM